Pedagogisch werkplan Doedelidie gastouderopvang 

Doedelidie gastouderopvang  stelt zich tot doel om een omgeving te bieden waarin kinderen kunnen opgroeien tot zelfstandige en evenwichtige mensen met respect voor anderen en zichzelf. 
De Wet Kinderopvang bepaalt dat gastouderopvang moet bijdragen aan een goede en gezonde ontwikkeling van het kind in een veilige en gezonde omgeving.

Doedelidie gastouderopvang  zorgt ervoor dat het kind zich emotioneel veilig kan voelen. In het dagelijks taalgebruik zeggen we dan dat het kind zich prettig voelt, het naar zijn zin heeft. Dit draagt niet alleen bij aan het welbevinden van het kind, het is ook een voorwaarde voor het kind om zich verder te ontwikkelen.

Doedelidie gastouderopvang  doet dit op volgende manieren:

● Ik zorg voor een sfeer van veiligheid en vertrouwen.Wanneer een kind bij een mij geplaatst wordt, zal ik zoveel mogelijk de “basisbehoeften” (drinken, eten, knuffelen en troosten) op mij nemen. Met name de eerste periode besteedt de gastouder hier extra aandacht aan, zodat het kind zich aan de gastouder kan “hechten”.

● Ik reageer op een positieve manier op gedrag en emoties van het kind. Het kind krijgt de ruimte om zichzelf te zijn, wat overigens niet betekent dat alles mag. Doordat ik het kind serieus neem merkt het kind dat het geaccepteerd wordt.

● Ik ondersteun het kind bij zijn emoties. Het is belangrijk dat een kind leert zich te uiten op een manier die voor anderen acceptabel is, bijvoorbeeld door de emoties onder woorden te brengen. Ik hou rekening met de eigenheid van het kind en probeert zoveel mogelijk aan te sluiten bij de thuissituatie

● Ik zorg ervoor dat het kind zich welkom voelt . Ook zorg ik ervoor dat het huis kindvriendelijk is en dat er spelmateriaal aanwezig is dat past bij de leeftijd en ontwikkeling van het kind. En uiteraard zorg ik voor een fysiek veilige omgeving (traphekjes,rookmelders enz.) en veilig speelgoed. De bemiddelingsmedewerker van het gastouderbureau controleert dit jaarlijks door middel van de risico-inventarisatie.

● Ik biedt duidelijkheid en structuur door middel van een vast dagritme. Dit geeft het kind een gevoel van veiligheid en versterkt het zelfvertrouwen. Het is belangrijk dat kinderen de mogelijkheid krijgen persoonlijkheidskenmerken te ontwikkelen als: 
○ Veerkracht 
○ zelfstandigheid 
○ zelfredzaamheid 
○ zelfvertrouwen 
○ flexibiliteit 
○ creativiteit

Dit stelt hen namelijk in staat allerlei typen problemen adequaat aan te pakken en zich goed aan te passen aan veranderende omstandigheden.

Het ontwikkelen van persoonlijke competentie gebeurt in principe vanuit het kind zelf, door spel en exploratie (onderzoekend ontdekken van de wereld om hem heen). Het is belangrijk dat ik als gastouder hier oog voor heeft en weet op welke manieren ze een kind hierin kan stimuleren. Veelal gebeurt dit spontaan en intuïtief. 
Verder heb ik ruime kennis en ervaring met de verschillende ontwikkelingsfasen van een kind.

Ik stimuleer de ontwikkeling van de persoonlijke competenties van een kind op de volgende manieren : 
● Ik biedt ruimte voor spel en exploratie. 
Kinderen moeten gelegenheid krijgen voor motorisch spel omdat bewegen voor hen een belangrijke bron is voor competentie-ervaringen. 
Het kind moet voldoende ruimte krijgen om te klauteren, kruipen en springen.

● Het speelgoed is afgestemd op de ontwikkeling en ontplooiing van de lichamelijke mogelijkheden van het kind. Spelmateriaal dat te ingewikkeld is, kan voor frustratie zorgen, terwijl speelgoed dat niet uitdagend of interessant genoeg is, het kind niet zal stimuleren in zijn ontwikkeling. Ook opdrachten en taken die bij het niveau van het kind passen stimuleren het kind in zijn ontwikkeling.

● Ook laat ik het kind zelf kiezen welke activiteit het wil doen, dit bevordert de zelfstandigheid. Wel houdt ik in de gaten of de zelfgekozen activiteit past binnen de mogelijkheden van het kind want positieve ervaringen vergroten het zelfvertrouwen van het kind.

● Ik stimuleert de zelfredzaamheid van het kind. Ik bekijk wat een kind zelf al kan en waar eventueel hulp geboden is. Het kind moet leren dat het soms moeite kost om dingen voor elkaar te krijgen. Dit vergroot het doorzettingsvermogen en zorgt ervoor dat het kind trots kan zijn, wanneer iets (grotendeels)gelukt is.

● En stimuleer de verstandelijke ontwikkeling van het kind. Bijvoorbeeld, bij het wandelen geef ik uitleg over wat het kind ziet en meemaakt. Bij het spelen met blokken benoemen we de vormen en kleuren. De taalontwikkeling wordt bevordert door met het kind te praten, (voor) te lezen en te zingen.

● Belangrijk ook is het stimuleren van het zelfvertrouwen van het kind door een positieve reactie te geven als een kind ergens goed zijn best voor doet / heeft gedaan.

● Ik stimuleer de creativiteit van het kind door het aanbieden van verschillende materialen en wisselende activiteiten. Tevens laat ik het kind zelf bedenken wat het wil doen. 
Creativiteit staat niet alleen voor activiteiten en knutselen, maar het staat ook voor bijvoorbeeld voor het oplossen van een probleemsituatie. Zelf een oplossing bedenken versterkt het zelfvertrouwen.

De omgang met andere leeftijdsgenootjes is een belangrijke manier om sociale competenties te ontwikkelen, hieronder verstaan we: 
● Zich in een ander kunnen verplaatsen (inlevingsvermogen) 
● Kunnen communiceren 
● Samenwerken 
● Anderen helpen 
● Conflicten hanteren (voorkomen en oplossen) 
● Sociale verantwoordelijkheid

Dit geeft kinderen de kans om zich te ontwikkelen tot personen die goed functioneren in de samenleving.

Ik doe mijn best de sociale competentie op de volgende manieren stimuleren: 
● Samen spelen en samen delen 
We zorgen ervoor dat het kind leert om met de eventuele andere kinderen rekening te houden door: samen te spelen en te delen, op te elkaar wachten en samen op te ruimen. Dit stimuleert de zorg voor elkaar, het spelmateriaal, etc. 
Het is belangrijk dat ik steeds benoem wat er goed gaat en minder goed gaat. 
Daarmee kan ik een gevoel van saamhorigheid bevorderen door te stimuleren 
Dat kinderen elkaar helpen. Ik ben in staat om kinderen te begeleiden zodat zij op een positieve manier relaties met anderen kunnen opbouwen

● Individuele aandacht voor ieder het kind 
Ik draag er zorg voor dat elk kind zijn / haar verhaal kan vertellen. Samen plezier maken. Een aai over de bol en op een positieve manier met elkaar omgaan stimuleert het in zijn / haar sociale ontwikkeling

● Ruzie maken 
Ook ruzie maken is sociaal gedrag. Men is snel geneigd om in te grijpen en het gedrag af te keuren, maar het opkomen voor jezelf of voor anderen is belangrijk om te leren. Hier stimuleer ik het kind door een ruzie zelf op te latenlossen en niet direct in te grijpen. Ik luister goed naar de reacties van beiden partijen. tevens zorg ik ervoor dat uiteindelijk de ruziënde partijen het weer goed maken en weer samen verder kunnen.

● Regels en afspraken 
Ik biedt een sociale leeromgeving voor het kind waarin regels en afspraken door de gastouder duidelijk worden aangegeven. Als een kind zich hier niet aan houdt kan dit betekenen dat ik, bijvoorbeeld het kind even apart zet, om aan te geven dat het gedrag niet geaccepteerd wordt. Ik geeft duidelijk aan wat wel / niet mag. Zo leert het kind om te gaan met de gedragsregels. Wel zorg ik ervoor dat afspraken begrijpelijk voor het kind zijn.

Ieder mens heeft zijn eigen normen en waarden. Van mens tot mens verschilt wat belangrijk gevonden wordt. Normen en waarden spelen bij de opvoeding van kinderen een rol. Verbaal en non-verbaal laten mensen blijken wat zij vinden. Kinderen maken deel uit van de samenleving. Het is van belang dat zij leren om op een passende manier met andere kinderen en volwassenen om te gaan. Ons gastoudergezin wordt gezien als een aanvulling op de eigen gezinssituatie. Het kind kan zo in aanraking komen met andere aspecten van de cultuur en diversiteit van onze samenleving. Als iedereen de afgesproken normen en waarden naleeft, ontstaat er een prettige samenleving. Als je respect voor anderen toont, wordt jezelf ook met respect behandeld. 
Ik draag zorg voor het naleven van de normen en waarden zoals die zijn afgesproken.

Als gastouder ben ik in staat en doe mijn best om voor het kind de voorwaarden te scheppen om: 
● Zich de norm en waarden, cultuur, eigen te maken van de samenleving waar zij deel van uit maken. 
● In aanraking te komen met de diversiteit van onze samenleving. 
● De morele ontwikkeling tot stand te brengen (grenzen van goed en slecht, van anders, van mogen en van moeten).

Ook ben ik me bewust van mijn voorbeeldfunctie. 
Ik stimuleer het kind het eigen maken van de normen en waarden door:

● Respect 
De basis voor het overbrengen van normen en waarden is “ respect”. Ik respecteer het kind om wie het is. Hierdoor wordt het gevoel van eigenwaarde van het kind versterkt. Het kind leert zo op zijn/haar beurt respect te hebben voor de mensen om hem/haar hen. 
Het gedrag van mij speelt een belangrijke rol bij de morele ontwikkeling van het kind. 
Door mijn reactie ervaart het kind de grenzen van goed en slecht, van anders en van mogen en moeten. 
Respect voor je omgeving: Respect hebben voor ander en, maar ook voor de omgeving, spelmateriaal en natuur zijn aandachtspunten. Ook hierin vervul ik een voorbeeldfunctie. Ik geef aan dat je bijvoorbeeld niet dwars door de bloemenperken loopt, beestjes buiten niet dood maakt of speelgoed niet stuk maakt. 
● Gedragsregels 
Ook geef ik het goede voorbeeld in gedragsregels en omgangsvormen. Bijvoorbeeld door: alsjeblieft en dankjewel te zeggen, aardig zijn voor elkaar, elkaar aankijken als je met iemand praat enz

● Flexibiliteit 
Het stellen van regels is belangrijk, maar het is ook belangrijk hier flexibel mee om te gaan. Dit laatste bepaalt de kracht van mij als gastouder . Ik heb geleerd en ervaren dat je steeds opnieuw afwegingen maakt ten gunste van het kind en de situatie. 
De reacties van volwassenen geven niet alleen richting en correctie aan het gedrag van kinderen, maar worden door kinderen ook gekopieerd in hun eigen gedrag naar andere kinderen en volwassenen. Resultaat is: het accepteren van de ander, die per definitie anders is dan jij.

● Aansluiting 
Ik sluit aan bij de beleving van het kind in zijn “culturele“ context. Denk daarbij aan de verschillende godsdiensten met de daarbij behorende voorwaarden (b.v. voeding van moslimkinderen ) en vieringen.

● Communicatie 
Door naar een kind te kijken en te luisteren laat ik zien, dat het belangrijk is wat het kind verbaal of non-verbaal te vertellen heeft.

● Maaltijdbeleving 
Het kind wordt gestimuleerd om tijdens het eten zelf (op een gepaste manier) te vragen om nog een broodje, wanneer hij/zij dat nog wil. Ook beleg mag zelf gekozen worden. Ik laat zo zien dat zij de keuze van het kind serieus neemt. Het gezamenlijk eten is een dagelijkse terugkerende gebeurtenis, waarbij een aantal regels gelden die ervoor zorgen dat kinderen rekening met elkaar houden. Maar ook dat de maaltijd rustig verloopt en elk kind de tijd heeft om rustig te eten.

● Lichamelijk contact 
Wanneer ik een baby verschoon, praat ik wat met het kind, heb oogcontact en Knuffel met het kind. Mede door dit lichamelijk contact wordt het kind zich bewust van het eigen lichaam.